Patron

pierredecoubertain01Pierre de Coubertin (1863-1937) – francuski baron, historyk i pedagog uważany za ojca nowożytnego ruchu olimpijskiego. To właśnie On zainicjował wznowienie międzynarodowej, sportowej rywalizacji. W 1888 roku w Paryżu przedstawił swój projekt olimpijski i doprowadził w 1894 roku do zwołania I Kongresu Olimpijskiego i powstania Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, którego został prezesem. Dzięki Jego staraniom pierwsze, nowożytne igrzyska olimpijskie odbyły się w 1896 roku w Atenach.
Był autorem podstawowych zasad neoolimpizmu. Wyrazem jednej z zasad doktryny olimpijskiej stało się hasło „All nations – All games” (wszystkie narody – wszystkie sporty). „All nations” – oznaczało, że igrzyska olimpijskie mają być dostępne dla sportowców ze wszystkich krajów, bez względu na ich przynależność narodową, rasę, poglądy polityczne, czy wyznanie religijne. „All games” – oznaczało, że wszystkie dyscypliny sportowe w programie zawodów olimpijskich powinny być reprezentowane na równych prawach. Zaprojektował flagę olimpijską – pięć kolorowych, splecionych ze sobą kół, symbolizujących poszczególne kontynenty.
Baron Pierre de Coubertin uważał, że igrzyska olimpijskie powinny przede wszystkim służyć umacnianiu pokoju między narodami, stawać się źródłem przyjaźni między sportowcami wszystkich krajów, a same zawody winny być areną szlachetnego współzawodnictwa. Był on również inicjatorem akcji upowszechniania sportu w jak najszerszych kręgach społeczeństwa, widząc w nim bardzo ważny element wychowania młodzieży. Wartości sportu przedstawione w utworze „Oda do sportu”, za który w 1912 roku otrzymał złoty medal olimpijski w dziale literatury oraz Jego pogląd, iż sport to nie tylko hartowanie ciała, ale przede wszystkim uniwersalny środek wychowania współczesnego człowieka w duchu pokoju, przetrwały po dzień dzisiejszy.
Przeszedł do historii z przydomkiem „wskrzesiciela igrzysk olimpijskich”. Na życzenie, jego serce złożone zostało w Olimpii.
Warto dodać, że Pierre de Coubertin był wychowany w atmosferze szacunku do Polski. Jego ojciec znany był z sympatii do Polski. Jako malarz z zamiłowania sięgał i po tematy polskie. Namalował między innymi „Śmierć św. Stanisława Kostki”. Sam Coubertin miał kilku przyjaciół z Polski, z którymi uczęszczał do prowadzonego przez jezuitów gimnazjum św. Ignacego w Paryżu. Gdy został prezesem MKOl, nie zapomniał o Polsce. W swych pamiętnikach podkreślał rolę „polskich przyjaciół”. Na szczególne przypomnienie zasługuje artykuł pt. „La Pologne inconnue” (Nieznana Polska), który ukazał się w pierwszym numerze ze stycznia 1906 r. czasopisma literackiego „Revue pour les Francais” Oto co pisał autor we wstępie do swego artykułu: „Polska nie tylko została wyłączona z geografii. Zamierzano wypędzić ją z historii. Nie znamy w Europie ani jej terytorium ani jej dziejów. Skoro jednak mimo wszystko to terytorium istnieje, nie należy pomijać wydarzeń, które na nim miały miejsce. Dla kogoś, kto potrafi przewidzieć prawdopodobny rozwój ludzkości, kto opiera się na pozytywnych objawach, zrywając, jeśli trzeba, z tradycyjnymi przesłankami, sprawa wskrzeszenia integralnej Polski jest tylko sprawą czasu… Nasi ojcowie – dzielni ludzie – mówili: Polska powinna żyć, bo jest tego godna. Wynikało to z uczucia. Współcześni stwierdzają, że Polska żyje i że nie jest możliwym ją zabić”.
Szczególnym przejawem Jego życzliwości było zaproszenie Polski (pozostającej pod zaborami) do udziału w igrzyskach w Sztokholmie w 1912 roku, które niestety nie zostało wykorzystane.

Wprawdzie patriotyzm lokalny sugerowałby, aby Patronem szkoły był Polak, to międzynarodowy zasięg działalności Pierre’a de Coubertina, ponadczasowy charakter głoszonych zasad oraz nadawanie imienia szkole w roku olimpijskim uzasadniają nasz wybór.